Ο Θανάσης Βέγγος υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους έλληνες ηθοποιούς.
Η σταδιοδρομία  του, γεμάτη από αξέχαστους κωμικούς ρόλους, καθορίστηκε από τις πολιτικές συνθήκες της εποχής του. Καθώς η οικογένειά του αλλά και ο ίδιος πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, εξορίστηκε στην Μακρόνησο από το 1949 ως το 1951. Εκεί ήρθε σε επαφή με άλλους πολιτικούς κρατούμενους, διανοούμενους και καλλιτέχνες, όπως ο Νίκος Κούνδουρος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Μάνος Κατράκης κ.α. Στην εξορία, πλάι στον Κούνδουρο και τον Κατράκη, οι οποίοι διέκριναν το ταλέντο του παρά το ότι δεν είχε σπουδάσει υποκριτική, διαμορφώθηκε ο ηθοποιός Βέγγος. Στις παραστάσεις που οργάνωνε εκεί ο Ν. Κούνδουρος έβαζε τον Θ. Βέγγο να συμμετάσχει και, με μιμήσεις, παρωδίες, σκετς, διασκέδαζαν οι εξόριστοι και απολάμβαναν λίγες στιγμές χαράς μέσα στις σκληρές συνθήκες της πολιτικής εξορίας και των βασανιστηρίων.
Το διάστημα της εξορίας του Θανάση Βέγγου και το γεγονός ότι εκεί διαμορφώθηκε ως ηθοποιός είναι από τις λιγότερο γνωστές πλευρές της διαδρομής του. (Στον σύνδεσμο https://www.youtube.com/watch?v=IDN-lUH0nYk βρίσκεται ένα ολιγόλεπτο βίντεο στο οποίο ο Ν. Κούνδουρος, μεταξύ άλλων, περιγράφει πώς ο Θ. Βέγγος έγινε ηθοποιός στην εξορία της Μακρονήσου). Πασίγνωστο όμως είναι το καλλιτεχνικό του έργο το οποίο  συνεχίζει να αγαπιέται από γενιές θεατών και τον καθιέρωσε ως σύμβολο αξιοπρέπειας, αντοχής και ανθρωπιάς.