Τα στερεότυπα είναι γενικεύσεις που βασίζονται σε προκαταλήψεις και όχι σε πραγματικά δεδομένα. Στην περίπτωση των κρατουμένων, συχνά επικρατούν απόψεις όπως ότι οι κρατούμενοι δεν αξίζουν δεύτερη ευκαιρία, ότι δεν έχουν την διάθεση να μάθουν ή ότι η εκπαίδευση στην φυλακή είναι χάσιμο χρόνου και πόρων ή ότι προηγούνται τα θύματα και όχι οι δράστες. Τέτοιες αντιλήψεις συντηρούν τον κοινωνικό αποκλεισμό και εμποδίζουν την ομαλή επανένταξη. Όμως η εκπαίδευση μέσα στις φυλακές μειώνει την υποτροπή, καθώς ο πρώην κρατούμενος έχει εναλλακτικές λύσεις αντί της παραβατικότητας, προωθεί την υπευθυνότητα και ενισχύει την αυτοεκτίμηση. 
Η εκπαίδευση των κρατουμένων δεν είναι προνόμιο αλλά δικαίωμα και βασικό εργαλείο δικαιοσύνης και αποκατάστασης. Η άρση των στερεοτύπων είναι προϋπόθεση για την πλέρια εφαρμογή αυτού του δικαιώματος γι’ αυτό απαιτείται συλλογική προσπάθεια ώστε να ευαισθητοποιηθεί πολύπλευρα η κοινωνία. Με καμπάνιες, δράσεις, καλλιτεχνικά έργα, συνεργασία με τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, με την συμμετοχή των φορέων, με το προσωπικό παράδειγμα επανενταγμένων, με την υποστήριξη μετά την αποφυλάκιση και με την συμμετοχή των εργοδοτών μπορεί να γίνει πράξη τόσο η μόρφωση όσο και η επανένταξη αυτης της ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας.